BOSKIND
Momenteel bezig met een nieuw videofilmpje over mezelf' en hoe ik opgroeide als een BOSKIND.
Niks bijzonders voor mij maar wel voor mijn kleinkinderen bijvoorbeeld, die ik er graag over vertel.
Aangezien ik, als een enig kind, in het koetshuis van een buitenplaats woonde in het dorpje 's Graveland in het bosrijke Gooi, waren daar weinig andere kinderen om mee te spelen. Maar die heb ik eigenlijk niet gemist want: mijn vrolijke gezelschap waren jarenlang twee witte geitjes die ik zelf met een zuigfles had grootgebracht. Ze waren een week oud toen ik ze kreeg.
Bovendien waren er ook nog een hond en een paar katten, konijntjes, veel kippen en een zwerm witte sierduifjes waar ik voor zorgde.
Samen met die dieren "huisde" ik in mijn goed verborgen hut in een groot bos dat streng verboden was voor bezoekers. Helemaal gewend aan die eenzame vrijheid, wist ik precies waar de das zijn burgt had en waar de wilde katten hun jonkies kregen. Waar alle vogels hun zo verschillend gevormde nesten maakten. En waar de konijneholen zaten. Hoe laat de reeen kwamen grazen. Vogelgeluiden maakte ik en kreeg dan altijd antwoord.en de kabouters en elfen waren niet bang voor ons.. Ik riep wel altijd waarschuwend: wij zijn het maar wanneer ik na schooltijd samen met de geiten het bos inging en er uren ronddwaalde totdat de bel ging om thuis te komen eten. Zo.n bel had je op alle daken van de vele buitenplaatsen die het dorp rijk was, ook bij de buren rondom had je die! Ieder met een eigen herkenbare klank.
Om mijn schoolkleren niet vuil te maken, deed ik ze uit en liet ze in mijn hut liggen totdat ik weer terug naar huis moest. Zelfs toen ik ging twijfelen aan de aanwezigheid van feeen e.d bleef ik natuurlijk toch vaak terug komen. Er waren zelfs bosvijvers waarin je kon zwemmen. Heb daar tot mijn 14 e gewoond.
De geest van het bos met de bomen, de planten en het struikgewas , deze innerlijke beschermster van alle dieren, die was ook de mijne en die ben ik nooit kwijtgeraakt. Ik maak onlosmakelijk deel uit van dit grote mystieke aardse en natuurlijke geheel.
Het is eigenlijk zo vanzelfsprekend dat ik daar nooit aan twijfel.
Het filmpje moet nog wat langer worden, daar ben ik nog niet helemaal klaar mee!