Beste LEZER,

         deze blog is speciaal bedoeld om misschien in gesprek te kunnen geraken met geïnteresseerde mensen in het algemeen, maar óók en vooral heel graag met collega's die een zelfde soort ontwikkeling in hun beeldende expansiemogelijkheden ondervinden.

Is het zover? Vraag ik mij vandaag ernstig af.

..........."Wordt het niet eens tijd  Marij om het werk dat je de laatste tijd gemaakt hebt aan "de wereld" te laten zien? Zou je het aandurven om inzage te geven in datgene wat jou fascineert en dat inmiddels zo innig dierbaar is geworden? Het is misschien te dicht bij je ziel en daarmee te kwetsbaar om gefrustreerd te laten worden door sceptici en andere ongelovigen"..........

Daarentegen,

          het was en het is nog steeds veel te GROOT en te MOOI om het BINNEN te kunnen houden. Met geen mogelijkheid is me dat gelukt. Er is een hele serie nieuwe schilderijen uit ontstaan; recht uit het hoofd en hart op het doek verschenen. Zij vormen tegelijkertijd een direct gevolg van mijn onderzoek, over de laatste jaren, naar de verbeelding van velerlei menselijke soms ook relationele emoties. Waarover het werk op DEZE SITE veelal gaat.

           Maar met dit nieuwste werk is er duidelijk een GRENS overschreden, die misschien nadere verklaring nodig heeft. Terwijl je jezelf heus wel realiseert dat het een verzoeken is om bagatelliserende commentaren. Een dergelijke belevingswereld zoals deze blijkt momenteel voor mij een reéele bestaansmogelijkheid te zijn. Waar ik blij mee ben en tevreden. Maar het is immers niet wetenschappelijk als een aannemelijke werkelijkheid aangetoond. Veeleer wordt dit fantaseren of 'slechts' verbeelding genoemd. Waarmee mijns inziens tekort wordt gedaan aan belevenissen van deze bovenbewuste aard. Maar ik WEET en laat ZIEN en INVOELEN. Dat probeer ik tenminste van ganser harte te REALISEREN.

Over het getoonde werk.

Eigenlijk zijn het twee series geworden en er komen nog steeds nieuwe werken bij, in beide categoriéen.

De eerste reeks  (A)

          bestaat uit zuivere ervaringsverslagen die zo getrouw mogelijk weergegeven zijn. Wat ik heb ondervonden is in mijn persoonlijke psychisch realistische stijl weergegeven. Zoals ik nu eenmaal altijd gewerkt heb. Ik moet hier bekennen dat er een gevecht of een worsteling aan vooraf ging, totdat ik inzag dat ik meditatief en vloeiend intuïtief werkend veel dichter bij mijn waarheid of 'bijna' werkelijkheid kon komen. Als het goed is dan is dat ook aan het werk te merken. Hierover hoop ik nog veel meer te mogen vertellen en ook van gedachten te wisselen: dat zal dan mede afhankelijk zijn van eventuele correspondentie.

De tweede serie  (B)

           Deze reeks is allegorisch of metaforisch te noemen en daarmee, voor mijn gevoel, tevens de weg van de minste weerstand. Het is namelijk gemakkelijker, vindt ik, om over een bepaalde zintuigelijke en/of emotionele indruk of ervaring in een mythologische metafoor te 'vertellen'. Er is mij wél gebleken dat 'beschouwers'  hiervan mijn bedoeling direct begrijpen. Wat natuurlijk mooi meegenomen is. Maar nog liever zou ik duidelijk genoeg willen zijn met werk zoals in de eerste serie. Deze tweede is vooral illustratief of verhalend, wat óók wel eens leuk is om te doen, daar niet van.

Deze manier van werken is een grote uitdaging waar ik niet omheen wil draaien en ook niet uit de weg zou willen gaan. Het is een voor mij geheel nieuwe richting waarmee ik nog maar net vertrouwd begin te geraken. Er zal nog heel veel werk op volgen in deze totaal nieuwe fase in mijn leven, voordat ik met recht en reden kan spreken van mijn nieuwe stijl. Hier wordt evenwel hard aan gewerkt. Wordt binnenkort vervolgd.

Reacties zijn meer dan welkom. MARIJ

Is het zover? Vraag ik mij vandaag ernstig af.